Samsung Gear S2 (Classic)
Zakochałem się. Niełatwo mnie zachwycić technologicznie, czy nawet zrobić na mnie wrażenie. Gear S2 udało się to jednak zrobić. Mateusz Gryc miał rację – Samsungowi udało się zrobić smartwatch prawie idealny.
Zakochałem się. Niełatwo mnie zachwycić technologicznie, czy nawet zrobić na mnie wrażenie. Gear S2 udało się to jednak zrobić. Mateusz Gryc miał rację – Samsungowi udało się zrobić smartwatch prawie idealny.
Rok modelowy 2015/2016 powoli dobiega końca. Co to oznacza? Że już wkrótce telewizory z tej linii będą w krańcowych, a co za tym idzie – najniższych cenach. Jak co roku, wraz z nadejściem wiosny, nadchodzą najlepsze okazje telewizorowych zakupów. W związku z częstymi pytaniami w komentarzach, postaram się tu polecić kilkanaście modeli w różnych przekątnych ekranu. Nie będzie to lista najlepszych telewizorów, ale best buyów – sprzętów o najlepszym stosunku ceny do jakości. Nie pojawi się tu więc ani Samsung JS9500, ani Panasonic CZ950. W ramach bonusu, natomiast, pojawi się kategoria dla graczy. Zapraszam.
Niedawno spędził u mnie dwa tygodnie ośmiocalowy Samsung Galaxy Tab S2 (SM-T710 – wersja bez LTE). Okazuje się, że jest to kawał przyjemnego urządzenia, nawet jeśli dalej nie jestem przekonany do koncepcji tabletów oraz dziwi mnie brak paru rzeczy.
W mobilnej dywizji Samsunga sporo zmieniło się w ciągu ostatniego roku. Design i oprogramowanie, dwie z chyba najbardziej krytykowanych cech urządzeń koreańskiego producenta, zostały znacząco poprawione. I również Tab S2, jako flagowy tablet koreańskiego producenta, załapał się na ten lifting.
Tym razem krótki wpis z gatunku buyer beware. Wcześniej mówiło się tylko o tanich noname’owych TV udających UHD, więc nie poruszałem tego tematu. Jednak gdy jeden z największych producentów TV wprowadza taki produkt na rynek, stwierdziłem, że warto poruszyć temat, aby przestrzec przed tym dziwnym tworem.
Historia smartwatchy jest długa jak sto pięćdziesiąt, nie będę się o niej rozpisywał. Zwłaszcza, że doskonale zrobił to Thom Holwerda w swojej wczesnej recenzji Moto 360. Tu będzie jedynie o tym, dlaczego nie lubię tych urządzeń, mimo że bardzo lubię moją Moto 360.
Telewizory Ultra HD na dobre zaczęły zadomawiać się u nas w 2013 roku (nie liczę sprzętów typu Toshiba ZL2, którą ciężko było w ogóle spotkać). Najpierw pojawił się Sony X9005A, później Samsung F9000. Wszyscy twierdzili, że bez sensu. Że nie ma treści, że po co, że jeszcze nie ma standardu, że wysokie modele FHD świecą lepiej. I wszyscy oni mieli rację. Treści nie było, jedyne co wchodziło w grę to kilka filmów na Blu-ray, które Sony dołączało do telewizorów. Jednak jedyne, co miały one wspólnego z UHD, to napis „remastered in 4K”, dalej były to filmy 1080p. Standardu rzeczywiście nie było – dalej nie ustalono kodeków, przestrzeni kolorów, nawet nazwy: wtedy „4K” było równie poprawne, co „Ultra HD”. I rzeczywiście, flagowe modele FHD oferowały lepszą jakość obrazu. Zarówno Samsung F8000, jak i Sony W905A miały panele 200Hz, co przy podobnej elektronice dawało lepszy obraz. To było jednak w roku 2013. Teraz jest 2015 i wiele się zmieniło.